Neurotoksyny

Co to są neurotoksyny?

Neurotoksyny to substancje wykazujące powinowactwo do systemu nerwowego ssaków. Są one wchłaniane przez zakończenia nerwowe i przemieszczają się we wnętrzu neuronu do ciała komórki. Po drodze zaburzają kluczowe funkcje komórki nerwowej, takie jak aksonalny transport składników odżywczych, oddychanie mitochondrialne oraz właściwa transkrypcja DNA. Organizm cały czas stara się usuwać neurotoksyny poprzez dostępne drogi wydalania: wątrobę, nerki, skórę oraz wydychane powietrze. Do mechanizmów detoksykacji zaliczją się: acetylacja, sulfacja, glukuronizacja, oksydacja i inne. Częstokroć organizm gospodarza jest prowokowany to wytwarzania neurotoksyn (które są szkodliwe dla jego własnych tkanek) – przez atakujące go drobnoustroje na drodze sztuczek molekularnych.

Najważniejsza w procesie usuwania toksyn jest wątroba. To tutaj większość produktów wydalania jest wydzielana z żółcią do jelita cienkiego i powinna opuścić organizm poprzez układ pokarmowy. Jakkolwiek, z powodu lipofilności / neurotropowego charakteru neurotoksyn, większość z nich jest reabsorbowana poprzez liczne zakończenia nerwowe enterycznego układu nerwowego w ścianie jelita. Enteryczny układ nerwowy zawiera wiecej neuronów niż rdzeń kręgowy.

Począwszy od chwili wchłonięcia przez błonę śluzową, toksyny mogą potencjalnie obrać jedną z czterech dróg:
1. poprzez wchłanianie neuronalne i poprzez transport aksonalny do rdzenia kręgowego (neurony sympatyczne) lub do pnia mózgu (neurony parasympatyczne) – stąd z powrotem do mózgu
2. wchłanianie żylne i poprzez żyłę wrotną z powrotem do wątroby
3. wchłanianie limfatyczne i poprzez przewód piersiowy do żyły podobojczykowej
4. wchłanianie przez bakterie jelitowe i tkanki układu pokarmowego

Oto niepełna lista powszechnie występujących neurotoksyn w porządku od najważniejszych:

(i) metale ciężkie: takie jak rtęć, ołów, kadm i aluminium

(ii) Biotoksyny: takie jak tetanospazmina, botulina (botox), askarydyna (z pasożytów jelitowych), nie oznaczone toksyny paciorkowców, gronkowców, bakterii powodujących boreliozę, chlamydii, prątków gruźlicy, toksyny grzybów i pleśni oraz toksyny produkowane przez wirusy.
Biotoksyny są drobnymi cząsteczkami (200-1000 kilodaltonów) zawierającymi azot i siarkę. Należą one do grupy chemicznych przekaźników których drobnoustroje używają do kontrolowania układu immunologicznego gospodarza, jego zachowania oraz jego nawyków żywieniowych.

(iii) Ksenobiotyki (wytworzone przez człowieka toksyny środowiskowe) takie jak: dioksyna, ftalany, formaldehyd, środki owadobójcze, środki do ochrony drewna, polichlorowane bifenyle (PCB), itp.

(iv) konserwanty żywności, ekscytotoksyny i kosmetyki: takie jak aspartam (słodziki dietetyczne), barwniki żywności, fluorki, metylo- i propyloparaben, itp.

Rtęć w jej różnych chemicznych formach wykazuje synergistyczne, wzmacniające działanie wobec wszystkich innych neurotoksyn. Kiedy rtęć zostaje usunięta, organizm zaczyna bardziej skutecznie wydalać wszystkie inne neurotoksyny, nawet jeśli nie uwzględniamy ich specyficznie w leczeniu.

Metale ciężkie. Czy rtęć jest możliwą przyczyną alergii?

Jakie są objawy?

Każde schorzenie może być powodowane lub komplikowane, albo też wyolbrzymiane, przez neurotoksyny. Zmęczenie, depresja, bezsenność, kłopoty z pamięcią oraz stępienie zmysłów, są często spotykanymi początkowymi objawami (zob.: lista objawów związanych z rtęcią na kolejnych stronach).

Wskazówki kliniczne dr Klinghardta

Większość objawów toksyczności metali ciężkich, ekspozycji na pleśnie, boreliozy oraz zakażenia pasożytami często wygląda identycznie. Oto sposób aby je rozróżnić:

Wskazówka nr 1:

● objawy boreliozy pogarszają się podczas i po skutecznej detoksykacji z rtęci (zatrucia rtęcią używano z pewnym skutkiem w leczeniu infekcji krętkowych; po usunięciu rtęci bakterie dochodzą do siebie szybciej niż układ immunologiczny gospodarza)
● objawy infekcji pleśniowych poprawiają się w następstwie skutecznego usunięcia rtęci (pleśnie używają rtęci do ochrony przed układem odpornościowym gospodarza)

Wskazówka nr 2:

● zapalenie stawów powodowane boreliozą dotyka dużych stawów, głównie kolanowego i biodrowego.
● zapalenie powodowane infekcją pleśniową dotyka małych stawów kręgosłupa (Articulationes zygapophysiales) oraz palców

Wskazówka nr 3: rytmy i biorytmy

● objawy infekcji pleśniowych mogą nasilić się w ciągu minut od ekspozycji (np. odwiedziny w czyimś zagrzybionym mieszkaniu)
● objawy boreliozy falują w ślad za wolniejszymi biorytmami: cykle 9-10-dniowe, cykle 28-dniowe; kiedy objawy powracają, ich natężenie zwykle rośnie powoli w ciągu 24 godzin
● objawy związane z robakami i pasożytami pogarszają się na 2-3 dni podczas pełni księżyca (organizmy te są wtedy najbardziej aktywne seksualnie i rozrozprzestrzeniają się – czemu towarzyszy reakcja immunologiczna gospodarza); pacjenci czują się relatywnie dobrze podczas nowiu

Wskazówka nr 4: miejsce przebywania

● pacjenci z infekcją pleśniową czują się lepiej w suchym klimacie
● pacjenci z boreliozą nie tolerują światła słonecznego i często czują się gorzej w klimacie suchym/słonecznym (unikają słońca, przebywanie na słońcu powoduje u nich spadek nastroju)

Wskazówka nr 5: zachowanie/nastrój

● robaki u mężczyzn: skłonność do ryzykownych zachowań; u kobiet: uległość; u obojga płci: krótkie epizody dziwnego, szalonego, schizoidalnego zachowania (godziny)
● neuroboreliioza: epizody wściekłości i depresji; ten sam nastrój może trwać przez kilka dni lub tygodni – nie minut; epizody normalnego/dobrego nastroju nawet u najbardziej chorych; pacjenci łatwo zadurzają się w niestosowny sposób
● pleśnie: często nastroje związane z otępieniem mózgu; nastrój może się zmieniać w ciągu minut od ekspozycji; pacjenci często chronicznie rozdrażnieni tak długo jak przebywają w środowisku skażonym pleśnią – natomiast odczuwają poprawę natychmiast kiedy wyjdą na zewnątrz
● toksyczność metali: chorych dotkniętych tym problemem pociąga ciemność/zło, stworzone przez człowieka sztuczne środowiska (wolą Disneyland od wycieczki nad ocean), rytm bez prawdziwej muzyki

źródło:

Październik 2002 / II edycja: styczeń 2006
dr nauk, lek. med. Dietrich Klinghardt
Bellevue, WA, USA
http://www.neuraltherapy.com

Częsty kaszel przyczyną alergii i obciążeń organizmu.

Wiele osób dorosłych, a w szczególności dzieci cierpi na chroniczny kaszel. Często trwa on tygodniami lub nawet miesiącami. Przyzwyczajamy się do niego i nie zdajemy sobie sprawy z tego, że może on być objawem jakiejś choroby. Częstym powodem chronicznego kaszlu są alergie występujące jako przewlekły stan zapalny. Alergie rozwijają się już w okresie niemowlęcym i mogą prowadzić do astmy oraz częstego zapalenia oskrzeli oraz nawracających infekcji.

Astma 

Liczba chorych na astmę w naszym kraju sięga już 4 milionów i może nadal rosnąć. Choć ta przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych wciąż przeraża, coraz skuteczniejsza diagnostyka i terapie pozwalają rozpoznać i usunąć przyczyny choroby i żyć pełnią życia. Astma oskrzelowa jest przewlekłą chorobą zapalną, prowadzącą do ograniczenia wydolności górnych dróg oddechowych w wyniku niekontrolowanych skurczów oskrzeli oraz gromadzenia się w nich gęstego śluzu. To choroba, która od samego początku trwania zapalenia powoduje zmiany w oskrzelach. Charakterystyczne objawy u osób zmagających się z astmą to: świszczący oddech oraz pojawiające się z różną częstotliwością napady duszności, którym towarzyszy uporczywy kaszel oraz uczucie ściśnięcia w klatce piersiowej. Jednym z najpoważniejszych czynników powodujących chorobę jest alergia, dlatego szerzenie się skłonności alergicznych wśród dorosłych, a także coraz częstsze przypadki alergii u dzieci i niemowląt, mają ogromny wpływ na wystąpienie pierwszych objawów astmy. Narażenie na ciągły kontakt z alergenami, czyli substancjami drażniącymi układ odpornościowy człowieka, m.in.: pleśniami i ich zarodnikami, roztoczami kurzu domowego oraz nader często obcogatunkowym białkiem mleka krowiego sprzyja i jest przyczyną tej choroby. Dlatego tak ważna jest odpowiednia diagnostyka i wygaszanie – usuwanie rozpoznanych obciążeń organizmu i alergenów. Więcej na www.alergikus.pl

Zapalenie oskrzeli

Zapalenie oskrzeli to choroba górnych dróg oddechowych, której objawy są podobne do przeziębienia, ale kaszel jest wyjątkowo uciążliwy i utrzymuje się przez dłuższy czas. Przy tym schorzeniu pojawia się gorączka, a kaszel, początkowo suchy i męczący, łączy się z wykrztuszaną wydzieliną. Przyczyną nawracającego zapalenia oskrzeli mogą być przede wszystkim grzyby pleśniowe, wirusy, rzadziej winne są bakterie. Częste nawracające lub długo trwające zapalenia oskrzeli z przewlekłymi objawami kaszlu wymagają odpowiedniego rozpoznania przyczyny choroby. Dlatego tak ważna jest odpowiednia diagnostyka i wygaszanie – usuwanie rozpoznanych obciążeń organizmu i alergenów. Więcej na www.alergikus.pl

Pamiętaj: objawy podobne do przewlekłego zapalenia oskrzeli towarzyszą chorobom zatok, astmy, gruźlicy oraz krztuścowi.

Przeprowadzana przez Nas diagnostyka ma na celu rozpoznanie obciążenia organizmu w kierunku grzybów pleśniowych czyli ich zarodników aspergillus, cladosporium, alternaria, candida albicans oraz mucor i wiele innych. Należą do alergenów występujących przede wszystkim w budynkach oraz inhalacyjnie w powietrzu. Rosną i rozwijają się w miejscach ciepłych i wilgotnych. Najbardziej lubią łazienki, kabiny prysznicowe piwnice oraz pomieszczenia klimatyzowane. Pleśnie bytują również na zewnątrz. Rosną w glebie oraz na mokrych liściach. Bytują także na łupinach orzechów. Spotykamy je także w kurzu domowym. W wietrzne dni wiatr przenosi je na duże odległości, więc mogą się dostawać do naszych domów np. podczas wietrzenia. Grzyby bytujące w otoczeniu człowieka, jak i w jego organizmie, mogą wywoływać różne reakcje immunologiczne. Antygeny grzybów mogą stymulować wytwarzanie specyficznych IgE u osób atopowych, co klinicznie przejawia się pojawieniem lub pogorszeniem przebiegu klinicznego kataru alergicznego lub astmy oskrzelowej. W zależności od wieku badanej grupy, warunków klimatycznych oraz użytej metody diagnostycznej, alergia na grzyby występuje u 5%-20% osób atopowych, natomiast aż u 10%-38% dzieci chorych na astmę oskrzelową. Z tego powodu uczulenie na grzyby jest trzecim w kolejności uczuleniem w astmie dziecięcej po roztoczach i pyłkach. Astma z wiodącym uczuleniem na grzyby jest nazywana astmą pleśniową i dotyczy głównie dzieci i młodych dorosłych. Do wywołania reakcji alergicznej na pleśnie wystarczą grzyby z bardzo małą liczbą zarodników. Alergia na pleśń (zarodniki pleśni) i grzyby dokucza w szczególności w domu, ale reakcja może wystąpić także poza nim. Grzyby bytujące w otoczeniu człowieka, jak i w jego organizmie, mogą wywoływać różne reakcje immunologiczne. Antygeny grzybów mogą stymulować wytwarzanie specyficznych IgE u osób atopowych, co  przejawia się pojawieniem lub pogorszeniem  kataru alergicznego lub astmy oskrzelowej.

Najczęstszymi objawami powodowanymi przez grzyby pleśniowe są: częste nawracające infekcje, astma oskrzelowa, problemy z zatokami, katar, kaszel, drapanie w gardle, specyficzna chrypka, a nawet łzawienie oczu. Często pojawia się u badanych przerośnięty migdał.

Dlatego tak ważna jest odpowiednia diagnostyka i wygaszanie – usuwanie rozpoznanych obciążeń organizmu i alergenów. Więcej na www.alergikus.pl

 

Częste infekcje, a reakcje alergiczne na grzyby i pleśnie

Grzyby bytujące w fungi-alergikusotoczeniu człowieka, jak i w jego organizmie, mogą wywoływać różne reakcje immunologiczne. Antygeny grzybów mogą stymulować wytwarzanie specyficznych IgE u osób atopowych, co klinicznie przejawia się pojawieniem lub pogorszeniem przebiegu klinicznego kataru alergicznego lub astmy oskrzelowej. W zależności od wieku badanej grupy, warunków klimatycznych oraz użytej metody diagnostycznej, alergia na grzyby występuje u 5%-20% osób atopowych, natomiast aż u 10%-38% dzieci chorych na astmę oskrzelową.
Z tego powodu uczulenie na grzyby jest trzecim w kolejności
uczuleniem w astmie dziecięcej po roztoczach i pyłkach. Astma z
wiodącym uczuleniem na grzyby jest nazywana astmą pleśniową i
dotyczy głównie dzieci i młodych dorosłych.
Grzyby mogą wywoływać reakcje alergiczne IgE-niezależne, pogarszające przebieg i rokowanie astmy: ABPA (allergic broncho-pulmonary aspergillosis – aspergiloza oskrzelowo-plucna) lub AFS (allergic fungal sinusitis – grzybicze alergiczne zapalenie zatok). Grzyby inwazyjne z reguły nie wywołują reakcji alergicznych. Wyjątkiem jest Aspergillus, Candida, Trichophyton, które w organizmie atopowym mogą być przyczyną grzybicy i równocześnie stymulować powstawanie
alergii lub ją nasilać. Pleśnie i grzyby mogą wywoływać stany podobne do częstych infekcji i bóli gardłowych.