×

Rola patogenów w alergii AZS

Rola patogenów w alergii AZS

zazs zespół atopowego zapalenia skóryJedną z przyczyn chorób alergicznych, w tym ZAZS (zespołu atopowego zapalenia skóry), obok nietolerancji pokarmowych, mogą być patogeny. Zauważono, że u pacjentów po usunięciu pasożytów z organizmu, cofają się objawy alergii, a co jeszcze ciekawsze – ustępują napady duszności w astmie. Pasożyty żyją równolegle do naszego życia wewnątrz nas i korzystają z energii dostarczanej wraz z pokarmem, odżywiają się komórkami naszego ciała, a także korzystają z witamin, które zażywamy troszcząc się o nasze zdrowie. W organizmie każdego z nas może znajdować się nawet 100 różnego rodzaju pasożytów, od mikroskopijnych rozmiarów typu bakterie i wirusy, po tasiemce oraz owsiki.

Infekcje są czynnikami zaostrzającymi AZS i w przypadku pogorszenia stanu chorobowego pacjenta należy zawsze o nich pamiętać. Mechanizm tych reakcji wiąże się z działaniem „superantygenów” bakteryjnych, grzybiczych lub wirusowych. W czasie zaostrzeń objawów AZS ważną rolę odgrywa terapia odciążająca KTT. Istotna jest również bieżąca diagnostyka w kierunku alergenów pokarmowych testem alergicznym STI.

Jak wskazują dr Wiesława Szczepanek oraz Naturopata Jacek Wikarski, pacjenci z AZS mają znacznie większą skłonność do rozwoju obciążeń bakteryjnych Staphylococcus i Streptococcus, grzybiczych Candida, Malassezia oraz wirusowych Herpes Viren, gdyż ich rozwojowi sprzyja stan zapalny na błonach śluzowych oraz uszkodzenie samego naskórka. Mikroorganizmy – ich białka i toksyny (superantygeny) mogą z kolei podtrzymywać i stymulować procesy zapalne w przebiegu alergii. Pojawia się tzw. „mechanizm błędnego koła”, który można przerwać stosując odciążenia metodą KTT, wykorzystującą testowanie według medycyny komplementarnej „5 przemian”.

Staphylococcus aureus

Przyczyn zwiększonej podatności skóry atopowej na kolonizację gronkowcami należy upatrywać w upośledzeniu funkcji bariery ochronnej skóry, a także utracie jej aktywności przeciwbakteryjnej, związanej ze zmianami w zawartości peptydów przeciwbakteryjnych lub obniżeniem odpowiedzi immunologicznej.  Zredukowana zawartość lipidów naskórkowych, posiadających działanie przeciwbakteryjne, może prowadzić do zwiększenia przezskórnej utraty wody, co przyczynia się do wysuszenia i pękania osłabionego naskórka, a w rezultacie usposabia do kolonizacji gronkowcowej. Na skórze atopowej S. aureus namnaża się znacznie łatwiej i szybciej niż na skórze zdrowej, a drapanie jest ważnym czynnikiem zwiększającym przyleganie bakterii do uszkodzonego naskórka.

Candida Albicans

Grzyby (drożdżaki) z rodzaju Candida są składnikiem flory błon śluzowych i najczęściej kontaktują się z układem immunologicznym poprzez przewód pokarmowy, a u kobiet także przez pochwę. Kolonizacja przewodu pokarmowego przez C. albicans może być powodem ciągłego uwalniania antygenów i odpowiadać za rozwój przewlekłego AZS.

Malassezia

Drożdżaki Malassezia wchodzą w skład fizjologicznej flory skóry, a kolonizują zwłaszcza okolice łojotokowe warstwy zewnętrznej (rogowej) naskórka.  Odgrywają istotną rolę w patogenezie ZAZS, zaostrzając zmiany atopowe umiejscowione w obrębie szyi i głowy. Grzyby Malassezia mogą być także przyczyną łupieżu pstrego (pityriasis versicolor), zapalenia mieszków włosowych (pityrosporum folliculitis).

Zakażenia wirusowe

Pacjenci z AZS są szczególnie wrażliwi na infekcje wirusowe w tym infekcje Herpes Viren. Infekcje wirusem opryszczki mogą być dodatkowo powikłane zakażeniem gronkowcowym.

źródła:

Leung DYM. Infection in atopic dermatitis. Curr Opin Pediatr 2003; 15: 399-404.

Abeck D, Strom K. Optimal management of atopic dermatitis. Am J Clin Dermatol 2000; 1: 41-46.

Leser R. Infection in atopic dermatitis. Dermatol Therapy 1996; 1: 32-37.

Scheynius A, Johansson C, Buentke E i wsp. Atopic eczema/dermatitis syndrome and Malassezia. Int Arch Allergy Immunol 2002; 127: 161-169.

Epigenetyka a alergia.

Epigenetyka stała się ostatnio modnym słowem. Stanowi gałąź nauki badającej dziedziczne cechy wprowadzone do organizmu poprzez biochemiczne modyfikacje sekwencji DNA lub białek histonowych. Zmiany te warunkują zmienną ekspresję materiału genetycznego. Badanie takich modyfikacji jest coraz bardziej popularne w trakcie opracowywania nowych metod terapeutycznych, m.in. w przypadku choroby nowotworowej czy chorób neurodegeneracyjnych. Epigenetyka to pojęcie oznaczające badanie dziedziczenia poza genowego. Jest to nauka zajmująca się dziedziczonymi zmianami ekspresji genów, które nie są związane ze zmianami w sekwencji DNA. Oprócz genomu w komórkach naszego ciała istnieje również epigenom, czyli „drugi kod”, który jest nadbudową kontrolującą „pierwszy kod”, czyli kod genetyczny. Daje nam nowe spojrzenie na to jak zachowują się geny w innym środowisku niż naszych schorowanych dziadków, babć, mam itd. Konkludując zatem w większości chorób geny nie są odpowiedzialne za nasze schorzenia tylko nasz styl życia, dieta, praca oraz  nastawienie do życia.

Więc czy alergia jest genetycznie powiązana?

Jedno z pierwszych opracowań poświęconych alergii pokarmowej, które ukazało się w 1936 r. w British Medical Journal zawiera liczne, jakże aktualne stwierdzenia charakteryzujące ten problem. Autor artykułu, Kennedy wskazuje na trudności diagnostyczne nietolerancji pokarmowych, zwraca uwagę na duże znaczenie czynnika genetycznego w rozwoju alergii, natomiast całe opracowanie ilustruje pojedynczymi, kazuistycznymi przypadkami.Z tez Kennedy’ego pozostają aktualne twierdzenia dotyczące
skomplikowanej diagnostyki i znaczenia dziedziczenia alergii pokarmowej, natomiast epidemiologia tych schorzeń udowodniła ekspansywny wzrost liczby osób cierpiących z powodu różnego rodzaju nietolerancji pokarmowych. Z całej grupy nietolerancji pokarmowych, przekonywająco udowodniono znaczenie czynnika genetycznego w rozwoju nietolerancji powstałych na skutek defektów enzymatycznych. Uważa się, że duże znaczenie w powstawaniu alergii na pokarmy odgrywają czynniki genetyczne oraz środowiskowe. Istnieją również doniesienia wskazujące na zmiany epigenetyczne jako ważny czynnik rozwoju tego typu schorzeń. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że kwas foliowy powoduje zmiany epigenetyczne. Jest bowiem donorem grup metylowych, które mogą powodować metylację DNA. Badania przeprowadzone u 628 kobiet, u których oceniano stężenie kwasu foliowego we krwi w trzecim trymestrze ciąży oraz obserwacja noworodków w kierunku astmy oskrzelowej, wyprysku atopowego oraz
alergii na jaja, mleko i orzeszki wykazały interesującą zależność między suplementacją kwasem foliowym, a alergiami. Potomstwo kobiet, u których stwierdzano wysokie (>75 nmol/l) oraz niskie (<25 nmol/l) stężenia kwasu foliowego wykazywało zwiększone ryzyko rozwoju chorób alergicznych. Wytłumaczeniem takiego działania kwasu foliowego jest hipermetylacja TSDR w FOXP3 spowodowana
kwasem foliowym, co może doprowadzać do nieprawidłowego różnicowania limfocytów Th1, Th2 na
korzyść Th2 oraz powodować obniżoną liczbę Treg.

Jeżeli już wystąpił problem z alergią u Ciebie lub twego maleństwa koniecznie wykonaj diagnostykę alergiczną KTT ( testy alergiczne i odczulanie ) oraz obciążeniową KTT ( metale czynniki zewnętrzne bakterie wirusy oraz patogeny ) także pod kątem czynników zewnętrznych epigenetycznych >>> 

Źródła:

http://www.phmd.pl/api/files/view/28894.pdf

Alergiku, a może drugi system immunologiczny?

ALERGIE-ALERGIKUSSrebro koloidalne jako drugi system immunologiczny. Brak problemów infekcyjnych u alergików.

Gdy przyjmujemy srebro koloidalne każdego dnia – to tak jak gdybyśmy posiadali drugi system immunologiczny. Srebro koloidalne odciąża układ odpornościowy i efektywnie zabija wiele zarazków obecnych w naszym ciele. Co więcej, obniża toksyczność – ze względu na mniejszą ilość bakterii, wirusów i grzybów, które zawsze znajdują się w naszym organizmie, sprzyjając produkcji substancji szkodliwych dla wszystkich organów i tkanek. Dlatego unieszkodliwienie patogenów prowadzi do poprawy ogólnego stanu zdrowia i samopoczucia. Bardzo ważnym elementem całego układu jest fakt, że większość srebra jest wchłaniane w jelicie cienkim, więc zażywanie srebra nie ma negatywnego wpływu na rozwój przyjaznych bakterii w jelicie grubym, co przekłada się na brak jakichkolwiek problemów gastrycznych (wzdęć, nadkwasoty, uczucia ciężkości) spowodowanych zażywaniem srebra koloidalnego. Nasz nowy, drugi system immunologiczny działa równolegle i niezależnie do tego pierwszego (właściwego). To daje przewagę organizmowi, odsuwając zagrożenie grypą lub inną chorobą infekcyjną.
Bardzo ważną kwestią są mechanizmy działania srebra koloidalnego przeciw atakującym nas wirusom, bakteriom oraz grzybom.